Tot mijn aller grootste verbazing werd mij al door een paar mensen gevraagd of ik in september naar ‘de beurs’ ga. Inmiddels zijn er 3 ‘de beurzen’ waardoor ik het begrip beurs wat ben gaan verwaarlozen. Ik betrapte me er op om te doen alsof ik er nog niet over na had gedacht. Mijn vorige beurs bezoek aan de (bold optical fair) heeft geresulteerd in een foto collage op mijn telefoon waar ik nooit meer wat mee heb gedaan. Beseffend dat ik daarmee mijn tijd, iemand anders zijn tijd en geheugen op mijn telefoon heb verspeeld aan nutteloze informatie. Dus nee… Ik had niet de intentie om te gaan. 

Er zijn wel leuke dingetjes om te vertellen over optiek beurzen. Als we ze allemaal gewoon even op een grote hoop gooien en een analyse maken van de gemiddelde bezoeker, standhouder en blogvoer, kunnen we hopelijk wel een beetje om onszelf lachen als branche…. Hopelijk…. 

1: eten 

De liefde van een opticien gaat uiteraard door zijn maag. Zolang er bij standjes wat te eten valt, zijn er mensen te vinden. Want het is maar op een paar plekken druk, en dat is bij Luxottica, Pajuk en stands waar wat te eten is. Het is niet dat we als opticien voorspelbaar zijn, maar we zijn wel erg makkelijk te paaien met broodjes kroket, taartjes, nootjes, slappe koffie of mini capriccio’s met truffelmayonaise, peperolie in een kuipje van croutons op een bedje van rucola sla. Gelukkig is er ook altijd nog wijn, champagne en mogjito’s voor de liefhebber om schaamteloos piemels te vergelijken. 

Maar toch mis ik hier ook een stukje compassie. Waar is die liefde voor een versgebakken appeltaart. Of een lekker kopje percolator koffie. We zijn toch zo trots op ons vakmanschap? Daar is nog zeker wat te winnen voor de beleving die wij als opticiens nog een beetje missen. 

2: auto’s 

Ik heb het al vaker gezegd, maar het blijft me altijd opvallen. Ondanks alle klaagzang op de fora, vakbladen en gezeik om marges, lijkt optiek Nederland nog steeds goed te boeren als we alleen naar de vierwielers kijken. Als ik met een Ford Ka een plekje moet zoeken op een parkeerterrein waarbij alle auto’s om me heen niet onder een ton komen, mag ik er van uit gaan dat het goed gaat (OF de hele BV geen donder waard is). En het wordt ook niet onder stoelen of banken geschoven! Ik lees laatst in een bekend ‘vakblad’ dat er toch wel een liefde voor mooie bolides bestaat onder ons brillenvolk. En terecht. Je moet tenslotte wel laten zien hoe lang je piemel is als je naar een beurs gaat. Je kan toch niet aan komen in een klein koekblikje? Want ze moeten niet denken dat we geen geld hebben.  

Natuurlijk is dit een gevolg van de ‘zien en gezien worden’ cultuur die (naar mijn idee) nog steeds heerst op een beurs. Binnen kun je naar mij idee niet zien in wat voor auto je rijd…. Toch? Owja! Vergeet niet als je ergens gaat zitten DUIDELIJK je Porsche autosleutels op tafel te leggen. Dit schijnt goed te zijn om de optiekgoden op hun gemoed te stellen. 

3: kleding 

Waar herken je nou een echte opticien aan op een beurs? Ik kan het je perfect vertellen. Gekke broek, rare schoentjes, kalend maar wel een sikje op een baard, gekleurde sjawl, een veel te absurde bril die in geen enkel commercieel doeleind verkocht kan worden en het liefst moet hij vegetarisch zijn. Dit klinkt als een stereotype 65 plusser die opnieuw zijn jeugd aan het ontdekken is door middel van innerlijke expressie. Nee dit zijn er maar een paar die uit de randstad komen.  

Even alle gekheid aan een veertje. Echte opticiens herken je niet. Ze zijn net zoiets als jij en ik. Aan de buitenkant zien we er altijd anders uit maar voelen ons van binnen het zelfde. De een vind zichzelf altijd ietsje beter dan de ander omdat hij een grotere piemel heeft. 

4: Brillen kopen 

Je zou verwachten dat opticiens naar een beurs gaan om de laatste mode te zien, nieuwste merken te spotten en stevig te onderhandelen over het inkoopvoordeel bij grotere afname. Maar uiteraard is niets minder waar dan dat. Het gaat in de brillen branche absoluut niet om deze facetten van het ondernemerschap! Op een beurs ga namelijk (je vermoed het al) piemels vergelijken. Ben je een grote jongen of slechts een klein visje, zien en gezien worden is het toverwoord wat stilletjes bij de ingang gefluisterd wordt. We lopen nog net niet high-fivend over de gang heen om iedereen gedag te zeggen.  

Het sociale aspect van een beurs is in de brillen branche (naar mijn idee) belangrijker dan de bril zelf. Alles wat ondernemers mooi vinden, halen ze toch wel naar de winkel toe om te bekijken. Het onderhandelen over prijzen, aantallen en kècke brilletjes spotten is iets wat niet meer op een beurs gebeurt. Begrijp me niet verkeerd dat een beurs de aller beste manier is om te weten wat er speelt in ons vak. Maar er komt wel wat meer bij kijken dan alleen dat…

Ondertussen ben ik weer lekker door blaadjes aan het bladeren, merken aan het uitpluizen en nieuwe collecties aan het bekijken. Want stel je voor dat er iets tussen zit deze beurzen waar ik misschien wel enthousiast van wordt! Maar mocht je me toch onverhoopt tegen het lijf lopen, zal ik er zijn uit passie, overtuiging en enthousiasme… In een Porsche… Met maffe kleren… Met een glas champagne in m’n hand…. En een broodje kroket…. 

 

Steven Ziet… 

Comments

comments