De week duurt lang, nachten zijn over het algemeen korter dan ik altijd hoop en zaterdag heb je ook nog wel eens een feestje zo hier en daar. Als je denkt dat je de perfecte baan als opticien hebt gevonden omdat je thuis gewoon Steven bent, heb je het mis. Zelfs op zaterdag nacht om 3 uur met 2 meter bier op weg naar je lever ben je nog steeds opticien. De volgende zondag ochtend ben je gewoon nog steeds de buurman die neuspadjes vervangt, schroefjes aan draait en contactlenzen uit de ogen vist. Mijn ervaringen zijn verdeeld. Ene week is het meer dan de andere. Maar één ding is zeker… Ik praat altijd, elk weekend weer, met mensen over brillen en contactlenzen.

Met mijn band hebben wij een tijdje geluid en apparatuur verzorgd in de lokale kroeg voor een bandcompetitie. In die tijd leer je de vaste klanten kennen, hun tikjes en trekjes, relatieproblemen en wat ze allemaal aan hun ogen mankeren. Want je bent tenslotte niet van het licht en geluid maar van de brillen en contactlenzen. Nu ben ik wel al het een en ander gewend hier uit de winkel. Je hoort wel eens verhalen, ziet wel eens foto’s en je kijkt ook wel eens door een spleetlamp. Maar wat je daar in de kroeg ziet gebeuren ging mij echt even de pet te boven…

Flickrim_no__hero_Op een gegeven moment zijn we klaar met opruimen en borrelen nog even na aan de bar. Dan komt de legendarische fles tequila op tafel en zie ik de avond opeens heel, heel, heel erg lang worden. Het eerste rondje met de gebruikelijke citroen en het snufje zout. Terwijl het van kwaad tot erger gaat, zie ik mijn barkrukbuurman zijn contactlenzen uit doen (zonder zijn handen te wassen). Ik vraag in mijn beste tequila Nederlands: “last van je ogen?” Waarop hij lachend zijn lenzen in het kleine shotglaasje liet zakken. Met kleine nipjes vecht hij zich door het afschuwelijke drankje heen tot er nog een klein laagje op de bodem ligt (en zijn lenzen). Propt zijn dikke vinger in het glaasje, peutert zijn lenzen er uit en knalt ze in een keer in zijn ogen…

Tot mijn grote verbazing knippert hij een paar keer en drinkt het laatste beetje uit zijn glas en schenkt weer een nieuwe smakeloos glaasje drank in. Wij lachen natuurlijk en ik het hardst. Hoewel zijn lenzen nu in ieder geval schoongebrand zijn door de alcohol, lachte ik het hardst omdat ik wist wat een stomme actie het was.

Cornea]Doordat alcohol vocht onttrekt en ontvet, verdwijnt de lipide laag in de traanfilm. Hierdoor loopt het traanvocht gewoon uit het oog en droogt je oog uit. Het gevolg is dan dat je contactlens letterlijk de epitheel laag er af schuurt. Dit is naar want dat zorgt voor ontstekingen en dat irritante ‘zandkorrel’-gevoel. Mijn advies was om de lenzen uit te doen en ze weg te gooien. Lenzen zijn een soort sponsjes die vloeistof absorberen… Dus ook tequila! Waardoor ze ook de volgende dag nog vocht onttrekken aan het oog en dus dat proces weer gewoon verder gaat als je ze weer in zet. (klik plaatje)

Een maandje later staan we weer met ons hebben en houwen in de kroeg en zie ik mijn barkrukbuurman binnen komen… MET BRIL! Kon het natuurlijk niet laten en stapte even op hem af om te vragen waar zijn lenzen waren. Wat bleek nou… Na 2 weken met ontstoken ogen rond te hebben gelopen, leek het hem verstandig om eens langs de dokter te gaan (die hem vervolgens naar een opticien stuurde). Het resultaat: Beschadigde cornea en komende maand geen contactlenzen dragen.

Weer iets waar ik wat van heb geleerd. Ik was er anders nooit op gekomen, maar het is dus slecht om je lenzen in de tequila te soppen en dan weer in je ogen te doen. Ik hoop dat jullie dat ook allemaal onthouden.

Steven ziet,
Dubbel

Comments

comments